ഖുർആൻ എന്നത് പ്രപഞ്ചനാഥനായ അല്ലാഹുവിന്റെ അന്യൂനവും അത്ഭുതകരവുമായ വചനങ്ങളാണെന്നാണ് ഇസ്ലാമിക പ്രബോധകർ വാദിക്കുന്നത്. അതിൽ യാതൊരുവിധ പിഴവുകളോ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളോ ഇല്ലെന്നും അവർ അവകാശപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, വസ്തുനിഷ്ഠമായ പരിശോധനയിൽ ഖുർആനിൽ നിരവധി ഭാഷാപരമായ (Linguistic) പിഴവുകളും, ഗണിതശാസ്ത്രപരമായ (Mathematical) തെറ്റുകളും, ശാസ്ത്രീയമായ (Scientific) അബദ്ധങ്ങളും കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. ഇവ ഖുർആൻ ഒരു ദിവ്യഗ്രന്ഥമല്ല, മറിച്ച് ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു മനുഷ്യന്റെ രചന മാത്രമാണെന്ന് കൃത്യമായി തെളിയിക്കുന്നു.
1. ഗണിതശാസ്ത്രപരമായ പിഴവുകൾ: അനന്തരാവകാശ നിയമങ്ങളിലെ പൊരുത്തക്കേട് (ഔൽ സിദ്ധാന്തം – Doctrine of Awl)
ഖുർആനിലെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ ഗണിതപ്പിഴവ് കാണാൻ സാധിക്കുന്നത് സൂറത്തുൽ നിസാഅ് (4-ാം അധ്യായം) വിവരിക്കുന്ന അനന്തരാവകാശ ഓഹരി പങ്കുവെക്കലിലാണ്. ഒരു വ്യക്തി മരണപ്പെടുമ്പോൾ അയാളുടെ സ്വത്ത് ഖുർആൻ കൽപ്പിച്ച പ്രകാരം ഓഹരി വെച്ചാൽ, പല സാഹചര്യങ്ങളിലും ആകെ തുക 1 (അതായത് 100%) എന്നതിനേക്കാൾ കൂടുകയോ കുറയുകയോ ചെയ്യും.
ഉദാഹരണത്തിന്, സൂറത്ത് അന്നിസാഅ് 4:11-12 വചനങ്ങൾ പ്രകാരം ഒരു പുരുഷൻ മരണപ്പെടുകയും അയാൾക്ക് ഭാര്യയും, മൂന്ന് പെൺമക്കളും, മാതാപിതാക്കളും അവശേഷിക്കുകയും ചെയ്താൽ സ്വത്ത് വിഭജിക്കേണ്ടത് ഇപ്രകാരമാണ്:
- മൂന്ന് പെൺമക്കൾക്ക് = $2/3$
- മാതാപിതാക്കൾക്ക് (ഓരോരുത്തർക്കും $1/6$ വീതം) = $1/3$
- ഭാര്യയ്ക്ക് = $1/8$
ഇവയുടെ ആകെ തുക കണക്കാക്കിയാൽ:
$$\frac{2}{3} + \frac{1}{3} + \frac{1}{8} = \frac{16}{24} + \frac{8}{24} + \frac{3}{24} = \frac{27}{24}$$
ആകെ തുക $27/24$ എന്ന് വരുന്നു. അതായത് ആകെയുള്ള സ്വത്തിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ($1.125$) ഓഹരിയായി നൽകേണ്ടി വരുന്നു! ഗണിതശാസ്ത്രമറിയുന്ന ഒരു ദൈവത്തിന് ഈ പിഴവ് സംഭവിക്കില്ല. പ്രവാചകന്റെ മരണശേഷം രണ്ടാം ഖലീഫയായ ഉമറിന്റെ കാലത്താണ് ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ പണ്ഡിതന്മാർ ‘ഔൽ’ (Awl) എന്ന കൃത്രിമമായ ഒരു ഗണിത സൂത്രവാക്യം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്. ദൈവത്തിന്റെ പിഴവ് തിരുത്താൻ മനുഷ്യന് ഇടപെടേണ്ടി വന്നു എന്നതാണ് ഇതിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം.
2. ശാസ്ത്രീയമായ അബദ്ധങ്ങൾ
പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിച്ച ദൈവത്തിന് പ്രപഞ്ചത്തെക്കുറിച്ച് തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നൽകാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ ഖുർആനിൽ ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മനുഷ്യരുടെ അറിവില്ലായ്മകൾ അതേപടി കാണാം:
എ) ഭൂമി പരന്നതാണെന്ന സങ്കൽപ്പം
ഖുർആൻ പലയിടത്തും ഭൂമിയെ ഒരു പരവതാനി പോലെ വിരിച്ചതായാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്:
- “ഭൂമിയെ നാം ഒരു വിരിപ്പാക്കിയില്ലേ?” (ഖുർആൻ 78:6)
- “അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് ഭൂമിയെ ഒരു പരവതാനിപോലെയാക്കി തന്നു.” (ഖുർആൻ 71:19)
- ഭൂമിയെ പരത്തപ്പെട്ടതാക്കിയിരിക്കുന്നത് എങ്ങനെയെന്ന് അവർ നോക്കുന്നില്ലേ? (ഖുർആൻ 88:20)
ബി) സൂര്യൻ ചെളിത്തടാകത്തിൽ അസ്തമിക്കുന്നു
ദുൽഖർനൈൻ എന്ന രാജാവിന്റെ യാത്രയെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുമ്പോൾ സൂര്യൻ ഭൂമിയിലെ ഒരു ചെളി നിറഞ്ഞ ജലാശയത്തിലാണ് അസ്തമിക്കുന്നതെന്ന് ഖുർആൻ പറയുന്നു:
“അങ്ങനെ അവൻ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്ന സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോൾ അത് കറുത്ത ചെളിയുള്ള ഒരു ജലാശയത്തിൽ അസ്തമിക്കുന്നതായി അവൻ കണ്ടു…” (ഖുർആൻ 18:86)
ആധുനിക പ്രബോധകർ ഇത് ഒപ്റ്റിക്കൽ ഇല്ല്യൂഷൻ (തോന്നൽ) ആണെന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, ക്ലാസ്സിക്കൽ ഹദീസുകളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന്: സുനൻ അബൂദാവൂദ് 4002) മുഹമ്മദ് നബി ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നാണെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നുണ്ട്.
സി) ആകാശത്തിന് തൂണുകളില്ല, അത് ഭൂമിയിൽ വീഴാതെ അല്ലാഹു താങ്ങി നിർത്തുന്നു
ആകാശത്തെ ഒരു കട്ടിയുള്ള മേൽക്കൂരയായും അത് ഭൂമിയിലേക്ക് വീഴാൻ സാധ്യതയുള്ള ഒന്നായുമാണ് ഖുർആൻ കാണുന്നത്:
“…അവന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ ഭൂമിയിൽ വീണുപോകാത്തവിധം ആകാശത്തെ അവൻ താങ്ങിനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു…” (ഖുർആൻ 22:65)
3. ഭാഷാപരവും വ്യാകരണപരവുമായ പിഴവുകൾ (Grammatical Errors)
ഖുർആൻ ഭാഷാപരമായി വെല്ലുവിളികൾ ഉയർത്തുന്ന ഒന്നാണെങ്കിലും, അറബി വ്യാകരണ നിയമങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമായ നിരവധി പ്രയോഗങ്ങൾ അതിലുണ്ട്. പിൽക്കാലത്തെ അറബി വ്യാകരണ വിദഗ്ദ്ധർ (ഉദാഹരണത്തിന്: സിബവൈഹി) ഖുർആനിലെ പിഴവുകൾ മൂടിവെക്കാൻ വേണ്ടി പുതിയ വ്യാകരണ നിയമങ്ങൾ പോലും ഉണ്ടാക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്.
എ) സ്ത്രീലിംഗ-പുരുഷലിംഗ പ്രയോഗങ്ങളിലെ തെറ്റുകൾ (Gender Mismatch)
സൂറത്ത് അൽ-അഅ്റാഫിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ വ്യാകരണ പിഴവ് സംഭവിക്കുന്നു:
“…ഇന്ന റഹ്മതല്ലാഹി ഖരീബുൻ മിനൽ മുഹ്സിനീൻ” (ഖുർആൻ 7:56)
ഇവിടെ ‘റഹ്മത്ത്’ (رحمة) എന്നത് സ്ത്രീലിംഗ പദമാണ്. അതുകൊണ്ട് അതിനോടൊപ്പം വരേണ്ട വിശേഷണം ‘ഖരീബതുൻ’ (قريبة) എന്ന സ്ത്രീലിംഗ രൂപമായിരിക്കണം. എന്നാൽ ഖുർആനിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് ‘ഖരീബുൻ’ (قريب) എന്ന പുരുഷലിംഗ രൂപമാണ്.
ബി) ഏകവചന-ബഹുവചന പിഴവുകൾ (Number Mismatch)
സൂറത്തുൽ ബഖറയിൽ ഇപ്രകാരം കാണാം:
“…വതഖത്തഅത് ബിഹിമുൽ അസ്ബാബ്” (ഖുർആൻ 2:166)
ഇവിടെ ‘അസ്ബാബ്’ (الأسباب) എന്നത് ജീവനില്ലാത്ത വസ്തുക്കളുടെ ബഹുവചനമാണ് (Broken Plural). അറബി വ്യാകരണ നിയമപ്രകാരം ഇതിനോടൊപ്പം വരുന്ന ക്രിയ സ്ത്രീലിംഗ ഏകവചനം (Singular Feminine) ആയിരിക്കണം. എന്നാൽ ഖുർആൻ ഇവിടെ ബഹുവചന ക്രിയയാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.
4. യുക്തിരഹിതമായ ദൈവ സങ്കൽപ്പം: മനുഷ്യ സഹജമായ വികാരങ്ങൾ
ഖുർആനിലെ അല്ലാഹു പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവായ ഒരു പരമാധികാരിയെപ്പോലെയല്ല പെരുമാറുന്നത്. മറിച്ച്, സാധാരണ മനുഷ്യരെപ്പോലെ ദേഷ്യപ്പെടുകയും, ശപിക്കുകയും, പ്രതികാരം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നതായി കാണാം.
- അബൂലഹബിനെ ശപിക്കുന്ന അല്ലാഹു: പ്രപഞ്ചനാഥനായ ദൈവം ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനായ അബൂലഹബിനോടും അയാളുടെ ഭാര്യയോടും വ്യക്തിപരമായ വൈരാഗ്യം തീർക്കാൻ ഒരു പ്രത്യേക അധ്യായം തന്നെ (സൂറത്തുൽ മസദ് – 111) മാറ്റിവെക്കുന്നു: “അബൂലഹബിന്റെ ഇരു കൈകളും നശിക്കട്ടെ…”
- സത്യനിഷേധികളെ മൃഗങ്ങളോട് ഉപമിക്കൽ: ഖുർആൻ പലയിടത്തും തന്നെ വിശ്വസിക്കാത്ത മനുഷ്യരെ കഴുതകളോടും (62:5), നായ്ക്കളോടും (7:176) ഉപമിച്ച് അധിക്ഷേപിക്കുന്നു. ഇത് ഒരു ഉന്നത ദൈവത്തിന്റെ ഭാഷയല്ല, മറിച്ച് കേവലം മനുഷ്യന്റെ വികാരപ്രകടനങ്ങൾ മാത്രമാണ്.
ഉപസംഹാരം
ഖുർആൻ കേവലമൊരു ദിവ്യഗ്രന്ഥമാണെന്ന അവകാശവാദം നിലനിൽക്കുന്നതല്ലെന്ന് ഈ തെളിവുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
- അതിലെ ഗണിതപ്പിഴവുകൾ കാണിക്കുന്നത് അല്ലാഹുവിന് കൂട്ടാനും കിഴിക്കാനും അറിയില്ലായിരുന്നു എന്നാണ്.
- അതിലെ ശാസ്ത്രീയ അബദ്ധങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നത് ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അറേബ്യൻ മിത്തുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഇത് രചിക്കപ്പെട്ടത് എന്നാണ്.
- അതിലെ വ്യാകരണ പിഴവുകൾ ഇത് മനുഷ്യനിർമ്മിതമാണെന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ തെളിവാണ്.
ചുരുക്കത്തിൽ, ഖുർആൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവായ ദൈവത്തിന്റെ അറിവല്ല, മറിച്ച് മുഹമ്മദ് എന്ന മനുഷ്യന്റെ ചിന്തകളും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ അറിവുകളും, പരിമിതികളും മാത്രമാണ്.