പല ഇസ്ലാമിക പ്രബോധകരും (Apologists) പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിലും മാധ്യമങ്ങളിലും ഇസ്ലാം സമാധാനത്തിന്റെ മതമാണെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കാൻ മക്കൻ കാലഘട്ടത്തിലെ സമാധാനപരമായ ചില ഖുർആൻ വചനങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ, ഇസ്ലാമിക ചരിത്രവും ദൈവശാസ്ത്രവും പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഈ വചനങ്ങളെല്ലാം പിൽക്കാലത്ത് ഇസ്ലാമിന് അധികാരം ലഭിച്ചപ്പോൾ വന്ന വചനങ്ങളാൽ റദ്ദാക്കപ്പെട്ടതായി കാണാം.
ഇസ്ലാമിലെ ഈ മാറ്റത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ നാസിഖ്-മൻസൂഖ് (അസാധുവാക്കൽ സിദ്ധാന്തം – Doctrine of Abrogation) എന്ന നിയമം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
അസാധുവാക്കൽ സിദ്ധാന്തം (Doctrine of Abrogation)
ഖുർആൻ അനുസരിച്ച്, അല്ലാഹു പിൽക്കാലത്ത് വെളിപ്പെടുത്തിയ വചനങ്ങൾ മുൻപ് വെളിപ്പെടുത്തിയ വചനങ്ങളെ റദ്ദാക്കുകയോ മാറ്റുകയോ ചെയ്യുന്നു. ഖുർആൻ ഇതിനെ ന്യായീകരിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്:
“ഏതൊരു വചനത്തിൽ നാം മാറ്റം വരുത്തുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ അതിനെ വിസ്മരിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, അതിനേക്കാൾ ഉത്തമമായതോ അതിന് തുല്യമായതോ ആയ ഒന്ന് നാം കൊണ്ടുവരുന്നതാണ്. അല്ലാഹു എല്ലാ കാര്യത്തിനും കഴിവുള്ളവനാണെന്ന് നിനക്കറിഞ്ഞുകൂടേ?” (ഖുർആൻ 2:106)
മുഹമ്മദിന്റെ പ്രവാചകത്വ ജീവിതത്തെ രണ്ട് പ്രധാന ഘട്ടങ്ങളായി തിരിക്കാം:
- മക്കൻ ഘട്ടം (13 വർഷം – ബലഹീനതയുടെ കാലം): മുഹമ്മദും അനുചരന്മാരും ന്യൂനപക്ഷമായിരുന്നു. അവർക്ക് സൈന്യമോ രാഷ്ട്രീയ അധികാരമോ ഇല്ലായിരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ഘട്ടത്തിലെ വചനങ്ങൾ സമാധാനം, ക്ഷമ, മതസ്വാതന്ത്ര്യം എന്നിവ ഉപദേശിച്ചു.
- മദീന ഘട്ടം (10 വർഷം – അധികാരത്തിന്റെ കാലം): മുഹമ്മദ് മദീനയിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യുകയും ശക്തമായ സൈന്യവും ഭരണകൂടവും സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. അധികാരം കയ്യിൽ വന്നതോടെ സമാധാനത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ മാറി അക്രമത്തിന്റെയും യുദ്ധത്തിന്റെയും കൽപ്പനകൾ വന്നു.
പ്രമുഖ ക്ലാസ്സിക്കൽ മുസ്ലിം പണ്ഡിതനായ ഇബ്നു കസീർ തന്റെ തഫ്സീറിൽ ഇപ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:
“അല്ലാഹു തന്റെ പ്രവാചകന് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ അനുമതി നൽകുന്നത് വരെ വിശ്വാസികളോട് ക്ഷമിക്കാനും സഹിഷ്ണുത കാണിക്കാനുമാണ് കൽപ്പിച്ചിരുന്നത്. പിന്നീട് അല്ലാഹു ‘വാളിന്റെ വചനം’ (Verse of the Sword – 9:5) വെളിപ്പെടുത്തുകയും, അത് വഴി ബഹുദൈവാരാധകരോട് യുദ്ധം ചെയ്യാനും അവരെ കൊന്നൊടുക്കാനും കൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് മുൻപത്തെ സമാധാനപരമായ കൽപ്പനകളെല്ലാം അസാധുവാക്കി.”
— തഫ്സീർ ഇബ്നു കസീർ, ഖുർആൻ 2:109
1. മതസ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന അവകാശവാദവും അതിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യവും
ഇസ്ലാം സമാധാനത്തിന്റെ മതമാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ അപ്പോളൊജെറ്റിക്കുകൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദ്ധരിക്കുന്ന വചനമാണിത്:
“മതത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ യാതൊരു നിർബന്ധവുമില്ല…” (ഖുർആൻ 2:256)
എന്നാൽ ഇതേ ഖുർആൻ പിൽക്കാലത്ത് അറേബ്യയിലെ ബഹുദൈവാരാധകർക്ക് മുന്നിൽ വെച്ച നിബന്ധന ‘ഇസ്ലാം അല്ലെങ്കിൽ മരണം’ എന്നതായിരുന്നു.
ക്ലാസ്സിക്കൽ ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതനായ ഇമാം ജലാലുദ്ദീൻ അൽ-സുയൂത്വി തന്റെ ‘അൽ-ഇത്ഖാൻ ഫീ ഉലൂമിൽ ഖുർആൻ’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു:
“ഖുർആനിലെ ‘മതത്തിൽ നിർബന്ധമില്ല’ (2:256) എന്നതുൾപ്പെടെയുള്ള സമാധാനവും ക്ഷമയും കൽപ്പന നൽകുന്ന നൂറിലധികം വചനങ്ങളെ റദ്ദാക്കിയത് സൂറത്ത് തൗബയിലെ അഞ്ചാം വചനമാണ് (آية السيف – വാളിന്റെ വചനം).”
— അൽ-ഇത്ഖാൻ ഫീ ഉലൂമിൽ ഖുർആൻ, വാല്യം 2, പേജ് 52
സൂറത്ത് തൗബയിലെ ആ വചനം ഇപ്രകാരമാണ്:
“അങ്ങനെ വിലക്കപ്പെട്ട മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ ആ ബഹുദൈവാരാധകരെ കണ്ടെത്തിയേടത്ത് വെച്ച് നിങ്ങൾ കൊന്നുകളയുക. അവരെ പിടികൂടുകയും വളയുകയും ചെയ്യുക. അവർക്ക് വേണ്ടി ഒളിത്താവളങ്ങളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഇനി അവർ പശ്ചാത്തപിക്കുകയും (ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുകയും), നമസ്കാരം നിലനിർത്തുകയും, സക്കാത്ത് നൽകുകയും ചെയ്താൽ അവരെ അവരുടെ വഴിക്ക് വിട്ടേക്കുക…” (ഖുർആൻ 9:5)
അറേബ്യയിലെ ബഹുദൈവാരാധകർക്ക് തങ്ങളുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുകയല്ലാതെ മറ്റ് മാർഗ്ഗമില്ലായിരുന്നു.
2. വേദക്കാരോട് (ജൂതരും ക്രിസ്ത്യാനികളും) ഉള്ള സമീപനത്തിലെ മാറ്റം
മക്കൻ കാലഘട്ടത്തിൽ ജൂതന്മാരോടും ക്രിസ്ത്യാനികളോടും സൗമ്യമായി പെരുമാറാനായിരുന്നു കൽപ്പന:
“വേദക്കാരോട് ഏറ്റവും നല്ല രീതിയിലല്ലാതെ നിങ്ങൾ സംവാദം നടത്തരുത്…” (ഖുർആൻ 29:46)
എന്നാൽ മദീനയിൽ ഇസ്ലാം ശക്തമായപ്പോൾ കൽപ്പന മാറി. അവരെ യുദ്ധം ചെയ്ത് കീഴടക്കാനും, അവർ അപമാനിതരായിക്കൊണ്ട് ജിസ്യ (തലവരിപ്പണം) നികുതി ഒടുക്കാനും കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു:
“വേദക്കാര種のവരിൽ നിന്ന് അല്ലാഹുവിലും പരലോകത്തിലും വിശ്വസിക്കാത്തവരും, അല്ലാഹുവും അവന്റെ റസൂലും ഹറാമാക്കിയത് ഹറാമാക്കാത്തവരും, സത്യമതം സ്വീകരിക്കാത്തവരുമായിട്ടുള്ളവരോട് നിങ്ങൾ യുദ്ധം ചെയ്യുക; അവർ സ്വക്കൈപ്പടയായി പൂർണ്ണ അനുസരണത്തോടെ ജിസ്യ നൽകുന്നത് വരെ; അവരാകട്ടെ തീർത്തും അപമാനിതരുമായിരിക്കണം.” (ഖുർആൻ 9:29)
ഇബ്നു കസീർ ഈ വചനത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ (തഫ്സീർ) എഴുതുന്നു:
“അതുകൊണ്ട് മുസ്ലിംകൾ അവരെ ബഹുമാനിക്കാനോ ആദരിക്കാനോ പാടില്ല. അവർ താഴ്മയുള്ളവരും, നിസ്സാരന്മാരും, അപമാനിതരുമായിരിക്കണം. നബി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: ‘നിങ്ങൾ ജൂതന്മാർക്കും ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും ആദ്യം സലാം പറയരുത്. വഴിയിൽ വെച്ച് അവരെ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ അവരെ ഏറ്റവും ഇടുങ്ങിയ ഭാഗത്തേക്ക് തള്ളിമാറ്റുക.’”
— തഫ്സീർ ഇബ്നു കസീർ, ഖുർആൻ 9:29
3. അമുസ്ലിംകളുമായുള്ള സൗഹൃദ വിലക്ക് (അൽ-വലാഅ് വൽ-ബറാഅ്)
ഇസ്ലാം ആദ്യകാലങ്ങളിൽ മറ്റ് ഗോത്രങ്ങളുമായി സമാധാന കരാറുകളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ അധികാരം ഉറപ്പിച്ചതോടെ അമുസ്ലിംകളെ വിശ്വസ്ത സുഹൃത്തുക്കളോ സംരക്ഷകരോ (ഔലിയാഅ്) ആക്കുന്നത് ഖുർആൻ കർശനമായി നിരോധിച്ചു:
“സത്യവിശ്വാസികളേ, ജൂതന്മാരെയും ക്രിസ്ത്യാനികളെയും നിങ്ങൾ സുഹൃത്തുക്കളാക്കരുത്. അവർ പരസ്പരം സുഹൃത്തുക്കളാകുന്നു. നിങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും അവരെ സുഹൃത്തുക്കളാക്കുന്ന പക്ഷം അവനും അവരിൽ പെട്ടവൻ തന്നെയാണ്…” (ഖുർആൻ 5:51)
സൂറത്ത് ആലു ഇംറാനിൽ പറയുന്നു:
“സത്യവിശ്വാസികൾ സത്യവിശ്വാസികളെയല്ലാതെ സത്യനിഷേധികളെ സുഹൃത്തുക്കളാക്കരുത്. ആരെങ്കിലും അത് ചെയ്യുന്ന പക്ഷം അവന് അല്ലാഹുവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. എന്നാൽ അവരിൽ നിന്നുള്ള (അക്രമത്തിൽ നിന്നുള്ള) ഒരു മുൻകരുതലെന്ന നിലയിൽ നിങ്ങൾ ജാഗ്രത പാലിക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് ഒഴിവാക്കാവുന്നതാണ്…” (ഖുർആൻ 3:28)
ഇവിടെ അമുസ്ലിംകളോട് സൗഹൃദം നടിക്കാൻ അനുവാദമുള്ളത് മുസ്ലിംകൾ ബലഹീനരായിരിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് (തഖിയ്യ – Taqiyya). ശക്തി പ്രാപിച്ചാൽ യഥാർത്ഥ ശത്രുത പുറത്തെടുക്കണം.
4. നിങ്ങളുടെ മതം നിങ്ങൾക്ക്, എന്റെ മതം എനിക്ക് (സൂറത്തുൽ കാഫിറൂൻ)
മക്കയിൽ വെച്ച് വെളിപ്പെട്ട മറ്റൊരു പ്രശസ്തമായ വചനമാണിത്:
“നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ മതം, എനിക്ക് എന്റെ മതം.” (ഖുർആൻ 109:6)
ഈ വചനം പരമമായ മതസഹിഷ്ണുതയെ കാണിക്കുന്നു എന്ന് ഇസ്ലാമിക പ്രബോധകർ വാദിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ക്ലാസ്സിക്കൽ തഫ്സീറുകൾ പ്രകാരം ഈ വചനവും പിൽക്കാലത്ത് വന്ന യുദ്ധ വചനങ്ങളാൽ (സൂറത്ത് തൗബ 9:5, 9:29) പൂർണ്ണമായും റദ്ദാക്കപ്പെട്ടതാണ്.
ഇസ്ലാമിന് ശക്തിയില്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് ബഹുദൈവാരാധകരുടെ പീഡനങ്ങളിൽ നിന്ന് തടിയൂരാൻ വേണ്ടി താല്കാലികമായി പറഞ്ഞതായിരുന്നു ഈ വരികൾ.
5. അമുസ്ലിംകളുടെ ആരാധനാലയങ്ങൾ തകർക്കൽ
ഇസ്ലാമിന് പൂർണ്ണ അധികാരം ലഭിച്ചതോടെ അറേബ്യയിലെ മറ്റ് മതങ്ങളുടെ അടയാളങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി തുടച്ചുനീക്കാൻ മുഹമ്മദ് ഉത്തരവിട്ടു. മക്ക വിജയത്തിന് ശേഷം കഅബയിലെ 360 വിഗ്രഹങ്ങൾ അദ്ദേഹം തല്ലിത്തകർത്തു.
ഹദീസുകളിൽ ഇപ്രകാരം കാണാം:
“അലി(റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: നബി(സ) എന്നെ ഒരു ദൗത്യത്തിനായി നിയോഗിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: ‘ഒരു വിഗ്രഹത്തെയും തകർക്കാതെയും, ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു ഖബറിനെയും തറയോട് ഒപ്പാക്കാതെയും നീ വിടരുത്.’”
— സ്വഹീഹ് മുസ്ലിം, ഹദീസ് 969
അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിൽ ഇസ്ലാം അല്ലാത്ത മറ്റൊരു മതവും ബാക്കി വെക്കരുതെന്ന് മരണശയ്യയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ പോലും മുഹമ്മദ് വസ്വിയ്യത്ത് (ഉപദേശം) ചെയ്തിരുന്നു:
“ആയിഷ(റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ തന്റെ മരണസമയത്ത് പറഞ്ഞു: ‘അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിൽ രണ്ട് മതങ്ങൾ ബാക്കി നിൽക്കാൻ പാടില്ല.’”
— മുവത്വ ഇമാം മാലിക്, പുസ്തകം 45, ഹദീസ് 18
ഉപസംഹാരം
ഖുർആനിലെ സമാധാന വചനങ്ങളും അക്രമാസക്തമായ വചനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യം മനസ്സിലാക്കാൻ ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം (അസ്ബാബുന്നുസൂൽ) നോക്കിയാൽ മതിയാകും.
- ഇസ്ലാം ബലഹീനമായിരുന്നപ്പോൾ: ഖുർആൻ സമാധാനത്തെയും, ക്ഷമയെയും, മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു.
- ഇസ്ലാം ശക്തമായപ്പോൾ: ഖുർആൻ അക്രമത്തെയും, നിർബന്ധിത മതപരിവർത്തനത്തെയും, ജിസ്യ നികുതിയെയും, അമുസ്ലിംകളെ അപമാനിക്കുന്നതിനെയും കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ഇന്നത്തെ കാലത്ത് മുസ്ലിം അപ്പോളൊജെറ്റിക്കുകൾ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന സമാധാനപരമായ ഖുർആൻ വചനങ്ങളെല്ലാം തന്നെ ഇസ്ലാമിക നിയമപ്രകാരം (ശരീഅത്ത്) പിൽക്കാലത്ത് റദ്ദാക്കപ്പെട്ടവയും നിലവിലില്ലാത്തവയുമാണ്.